صدای سکوت

2009-11-22T12:13:00.002+03:30

...آسمان زیر پایمان

!شفافی قلبت را آسان شنیدم

گل آبی رنگ بارانی آن شب

سکوت افسانه ای مهتاب

...خلوت بود و خواستنی

روح شعر در پرواز

سایبان قدیمی نگاهت بارانی

طلوع لحظه های خوش زیبا

این تو بودی که باز هم سرمای شبم را با گرمای محبتت بخشیدی

چطور بگویم نازنین

!چقدر دلپذیری

خاطرم نیست تو از بارانی

یا که از نسل نسیم

...هر چه هستی گذرا نیست هوایت

!یادت

نیمه شب-پارک نیاوران

2009-11-10T17:52:00.002+03:30

می خواستند با هم صحبت کنند اما نمی توانستند

اشک در دیدگانشان حلقه زده بود

هردو بی رنگ و نحیف بودند

اما در این چهره های بی رنگ بیمار پرتوی از آینده ای نو و

زندگانی تازه ای می درخشید

هر دو آنان را عشق احیا کرده بود

قلب هر یک برای دیگری سرچشمه ای لایزال از زندگی بود

قرار گذاشتند منتظر شوند و صبر کنند

هنوز هفت سال باقی مانده بود و تا آن وقت آنقدر رنج و عذاب تحمل نشدنی و آنقدر سعادت بی انتها در پیش بود

لکن راسکلنیکف دیگر احیا شده بود

خودش هم این را می دانست و با تمام وجود تازه ی خود این را احساس می کرد

جنایت و مکافات/فیودور داستا یفسکی/ترجمه ی مهری آهی/انتشارات خوارزمی/صفحه ی 775

2009-11-01T17:32:00.002+03:30

!همه چیز خاطره شده

حتی ابرهای سنگین این روزها آسمان ارومیه را برایم باران دارند

!حتی صدای زنگ موبایل همسایه

...

نکند این خودکارهای اکلیلی همه رنگ روی میز هم خاطره شوند

همین قاب عکس های کنار هم و پر از لبخند

می شود مال جوانی هایمان روزی

انگار کمی غم انگیز است که آدم دیگر به قبلا به گذشته نرسد

حالا اگر حتی یک بار دیگر هم ارومیه مسافر باشم

دیگر برفش به سپیدی مرگ و یخ نیست

...

این غروب هم مثل چند غروب گذشته افسردگی زیر پوستی مخصوص هوای پاییز آمده به سراغم

اما میدانم که حالا غم های قدیمی مثل یک سایه برای چشمانم شده

ولی نمی دانم غم ها و تنهایی های گهگدار امروز پریشانی را از فرداهایم فراری میدهد یانه

!چه روزهای پاییزی نابی

باور چهار ساله شدن پیوند برادر بزرگترم سخت است

هنوزعکسهای شیرین لبخندشان به همان تر و تازگی آن شب مانده

2009-10-25T16:10:00.001+03:30

اولین باران که بارید اخم کرده بودم

موزاییک های حیاط را متر می کردم

چقدر سرد شده بود

خودم را بغل کردم و نشستم

لباس آستین کوتاه مردانه ات تمام بدنم را پوشانده بود

حالا می فهمیدم چقدر بلندی

...

قطره های باران که روی صورتم می ریخت خواستم گریه کنم

..که ناگهان از پله ها پریدی پایین

!با یک لبخند و یک شاخه گل صورتی

...خواستم بخندم اما سرم را پایین انداختم

آمدی جلو و آرام گل صورتی را توی جیب گشادم انداختی

سرم را که بالا گرفتم

آرزو کردم کاش اندازه ی تو بخشنده بودم

...

رفیق ناز تازه عروسم در آن سرزمین برفی تنها چه می کند؟

!چقدر دلتنگش هستم

2009-10-17T10:25:00.004+03:30

ترسیدیم

لرز کردیم

در آغوشم گرفتی که آرامم کنی اما تپش قلب نازنیینت را شنیدم

...

حالا در تو در توی دلهره های جدیدم راز سر به مهری است که تنها من و تو می دانیمش

ما که عجین شدیم با آن شب پاییزی سرد

چهار روز مانده به عروس شدنت یاور روزهای تنهایی های برفی *

...نرگسم

!تو قشنگی

مثل شکلهایی که ابرا می سازن

2009-10-08T14:59:00.001+03:30

این همه آرزو و آرزو و آرزو

به قلمت برایم نوشتی که به شقایق ها بگو نفسم بند آمده

این بار مهربان

این بار همه چیز آرام و پر از خیال است

طاقت داری کمی مانده به طلوع صبح فردا نسیمم باشی؟

همین که راه دراز است و پر شیب

قشنگ است

می دانم که چشمان شفافت چقدر آسمان جا دارند

دستان سرد من هم فقط به نقش پیشانی بلندت گرم می شوند

...

!چه روزگار پر دلهره ی با همی

نکند عشقمان را چشم کنند

...نکند

سارای کوچک دوست آرام -

پذیرفته شدنت در آزمون ارشد مبارک

2009-09-27T00:02:00.005+03:30

امشب برق نقره فام ماه را تابانده ام به سپیدی کاغذهایم

تا این پوسته ی سنگدل شب را بشکافد و کمی هم آسمان برای من باشد

...تا بنویسم از غبار خیس اندوه

که موقع نگاشتنش بدانم و لمس کنم و بفهمم که نبودنت مثل نداشتن همین نور کم اما زیباست

که در تاریکی نشستن شاعرانه تر است یا زیر نور ماهتاب رقصنده ی بهشت بودن

باز هم بال هایم را گشوده ام تا زیر پرهای غمین نمناکم آرام بگیری

این بار برایم چه حرف و نگاهی از آرامش آورده ای؟

این هم از ستاره ی بخشنده ی هفت آسمانت

!همیشه دل تنگ و خاموش است

!...چیزی در بساط ندارم

جز ساعت بی خواب امشب که با خیال هست تو مست می گذرد و حوض خالی نگاهم که به چوبه ی خرمگاه دلت خشک شده

همه اش برای تو که دار و ندار امشبم است

...

همه اش برای تو

2009-09-21T13:58:00.000+04:30

مادربزرگم می گوید تا چهل روز فرشتگان به لبخندشان یاریت می کنند
حالا می دانم که وقتی لبخند به صورت ماهت می نشیند بال های سپید زیبارویان خدا در برت گرفته اند
شکوفه ی قشنگ زندگی مان...
امیر حسین جانم
عمه عاشقت می ماند تا هر وقت که زنده است
قدم مبارکت بر دو دیده ی چشمانمان

2009-09-05T12:08:00.001+04:30

میان دلواپسی های هرروزه ام

!نبودنت چقدر آزار دهنده است

قلمی که از دستم می افتد و نگاهی که دیگر به آسمان ندارم

همه اش از جای خالی توست

!بی تابیم را دعا کن عزیزترین

...من تلخ ترین گوشه نشین خانه شده ام امروز

بغض و نوازش دیشب را میان کاغذهای دلتنگی نگاشته ام

تا روزی که برای همیشه سقف یکدیگر شویم

خط خطی هایم را بخوانی و به این روزها لبخند بزنی

مگر می شود اولین دعای سحرم برای تو نباشد؟

خیالت آرام نازنینم

که زمزمه های سحر و تنهایی و تاریکی ام مملو از اسم پاک توست

فاطمه و فائزه ی مهربانم پذیرفته شدنتان در آزمون کارشناسی ارشد صمیمانه تبریک -

!باشد که درجات عالی پیرامون اهدافتان

2009-08-29T16:06:00.001+04:30

دیشب که باران آمد

...آرزو کردم کاش فردا شب هم باران بیاید

!...که شب سالگرد پیوندمان بشود بارانی

که حضور خیست را در قدم زدن های تاریک تنهاییمان داشته باشم

...که ببینم موهای سیاه ساده ات پریشان روی پیشانی ات

که بار دیگر دستم را بگیری و انگشت دومم را بخواهی و

حلقه را با سکوت و نوازش آرام بر پوست نازکم جای دهی

...

چه بعد از ظهر شیرینی بود

! آن روز که برای همیشه ماندنی شدی

حالا...پرده های اتاقم را تا آمدنت کنار نمیزنم

و در دفترچه ی یاداشت مهربانم

:مینویسم

فردا ...اولین سالگرد پیوندمان

1388.6.8

2009-08-20T18:43:00.001+04:30

شب و شعر و شمال

مگر از یاد برده ام مه سنگین آن شب را؟

سرم را از پنجره ی ماشین بیرون کرده بودم و تو تندتر می رفتی

آنقدر تند تا خیسی مه بر گردنم بنشیند و تو بخندی

تو بخندی بر عروس یک ساله ات ومن شعر بخواهم

میان هیاهوی کندوان و جیغ و دادهای همیشه

...چشمانت برایم غزل ساختند و دستهایت باران

!چه اتفاقی شد آن شب برای همیشه

کنار من انگار سایبانی از آرامش ساختی

و من یک بار دیگر تن پر غرورم را لم دادم بر صندلی و تو گفتی

بخواب

...

من فقط صدای خواننده ی سیاهپوست دوست داشتنی ات را شنیدم

گفتی دلت برای رمضان تنگ شده -

...نفس بکش عزیز من

!این هم رمضان

...فقط قدرش را بدان

!آمین

2009-08-13T13:08:00.000+04:30

چگونه روح در پرواز عاشقی شادمان است

...در حالیکه معشوقش روی زمین بدون او می گرید

هنوز نتوانستم آرامش ارواح انسانهای مرده در بر معشوقشان را درک کنم

...دیشب چه شب غمگینی بود

آیا هنوز هم دیوارهای کوچک آن خانه از اشک های هرشبه ام نمناک مانده است؟ -

2009-08-03T15:31:00.002+04:30

!به آسمان نگاه کن

ستاره ها به یمن پیوند مقدست می درخشند و فرشته ها برای تو به رقص درآمده اند

...یادت باشد هم نفس کودکی هایم

که اینجا

دخترکی در صحرای سکوت همیشه اش برای آرزوهای بزرگت

سر به شب می ساید ودعا می کند

...برادر مهربانم پیوندت جاودانه

!عاشقی حقیقت عمرت

عازم سفریم به چالوس*

عطر سبز آرامش

2009-07-27T21:20:00.003+04:30

!یار گرمابه و گلستانم

!دوست بغض های همیشه ام

...همدم تنهایی های خوابگاه و دانشگاه

!مهربان نرگسم

می بینمت در آن لباس سدری پرنور

کنار همسر آرام بی انتهایت

صدبار می گویم برایت

که

!پیوندتان مبارک

...آسمان ها التماس خوشبختی ات

کاش روبروی قرآن و آیینه و شمعدانت من و همسرم را دعا کرده باشی

پ.ن : امروز موقع هم زدن آش حضرت ابوالفضل چشمانم را بستم و بار دیگر طلب کردم

!چقدر مدیونت هستم

...ماه بنی هاشم

2009-07-19T19:47:00.003+04:30

!نمیدانم چه شده

هرگاه شب می شود و می خواهم بنویسم

هر قدر روزش عبوس بوده ام و دنیا بر وفق مرادم نگردیده باشد

باز کلماتم را از آنها که آرام و تنها هستند برمی دارم و برای خودم خیال پردازی می کنم

...امروز کمتر از جیره ام خندیده ام و بیشتر از سهمم اخم کرده ام

حالا به جای آنکه چند جمله ای تلخ بنویسم

رفته ام پنجره را باز گذاشته ام که نکند پاییز راهش را گم کند

...

دروازه شیراز- ایستگاه اتوبوس- ظهر بارانی

بیست و یکم آبان ماه هشتادوهفت

2009-07-05T19:30:00.007+04:30

چقدر امروز غزل خواندم و حافظ نوشیدم

!بخاطر دل تنگی های همیشه

...که کاش نیست ها بودند

!آسمان اصفهان غبار دارد -

...چه یکشنبه ی تنهایی

!پ.ن : همسر عزیزتر از جانم روزت مبارک

2009-06-21T19:28:00.005+04:30

بهتر است گوشه ای ملایم از اتاق آفتابی ام بنشینم و کتاب بنفش رنگ نو شدنم را بخوانم که چاپ بیست و نهمش است و ف . ح میگفت خیلی برایم به دنبالش بوده

!آری

!همان حالت آشنا و دوست داشتنی مطالعه در آرامش آبی خانه

...

پلک هایم خود بخود بسته می شوند

شاید خیلی خسته ام

...

...کاش زاینده رود خشک نبود

غروب گیج خردادماه ... دل تنگ دست هایش _

2009-06-13T01:57:00.005+04:30

بیست و چهار ساله شدم

به سادگی پریدن کبوتر از پشت بام بارانی

!به نرمی

...

حالا که روبروی آیینه می ایستم و خوب تماشا می کنم

!باور می کنم گذشتن را

به خاطر تمام لحظات خاطره انگیزی که برایم کاشتی ونوشتی ممنونم مهربانترین

خدا را شکر که تو هستی

...

2009-05-30T20:37:00.002+04:30

پرنس آندره به ناتاشا نگریست که مشغول خواندن بود.احساسی تازه و خوشایند در وجودش پدید آمد که در عین حال اندوهناک نیز بود

...کوچکترین بهانه ای برای گریستن نداشت اما آماده ی گریستن بود
برای چه؟ برای عشق گذشته؟ برای پرنسس کوچک؟ برای نومیدی ها و دلشکستگی های خود؟ برای امیدهایی که به آینده اش داشت؟
!هم آری و هم نه
آنچه او را بیشتر به گریه وا میداشت آگاهی از تضاد وحشت آوری بود که به صورتی بزرگ و نامحدود در نهادش می دید
و در می یافت که محدوده ی مادی او را هم شادمان می کند و هم اندوهگین

برگرفته ازجلد اول رمان جنگ و صلح نوشته ی لیونیکلایویچ تولستوی - مترجم : شهلا انسانی - صفحه ی پانصد و چهل و یکم
نشر کلبه

2009-05-17T20:00:00.004+04:30

فصل جدیدی آغاز شده
بهار پر گل اما بی عطر یار
در پی موفقیتی تازه و تلاشی جدید و پر ثمر
در پی آسمانی پر ستاره تر و شبی مهتابی تر
نگاهی بر فراز اقیانوس های بلند
...
که از این پس هر تیک تیک ساعتی برایم قلمی است از انتظار
و هر بعدازظهر چهارشنبه ای اشتیاق است و شور
و هر جمعه شبی سخت است از فراق
...زین پس باید دفتری از نوشته هایم را
عاشقانه هایم و دلتنگی هایم را برایت کنار بگذارم
تا در تنهایی هایت دست خطم را بخوانی
و من در نبودن هایت بدانم
که چشمان روانت بر من جاری ست
و چقدر این بعد از ظهرهای دلتنگی خواب می شود بی تو
...

2009-05-02T18:37:00.000+04:30

هزار ترانه و حریر

هزار هزار گل نیلی براق

...دیگر بهارمان دل نشین نیست

دیگر ترانه هایه مان سایه ی سری ندارند

روحش شاد

مادر آمد...مادر در باران آمد

2009-04-17T18:40:00.004+04:30

رهسپار آرامش عاشقانه ام
در طلوع بودنت
...صدای غار قار کلاغ ها دیگر نیست
فقط تنفس گلبرگ اندیشه ای را می شنوم
...به پاکی رسم دلدادگان
هنگام عبور از هم
...
بر تو سجده می کنم ای صورتگر عشق
...
که سجاده ام را زینت دادی به شکر
شکر
شکر

سایه ی ابریشمین التماس
تقدیم به تو که جامی پر از جان عشق به دستم دادی

پ.ن: سوپراستار فیلم نازنینی است. پر از فهم واندیشه های نازک و واقعی

2009-04-08T12:11:00.005+04:30

ای که به تمام تمنای دلم گوش می سپاری و لبخند می زنی

...شب های قصه ی بارانی آن شهر قشنگ فراموشت نشود هرگز

من برای آفریدن لبخند بر لبانت آسمان ها را آتش خواهم زد

به زیبایی پایان سفر خوشمان

2009-03-16T16:40:00.001+03:30

---عازم سفریم
در آستانه ی اولین بهار مشترکمان
...به سرزمین نوستالژی های شخصی

شریک عاشقانه هایم را با خود به شرجی های دور می برم...
به نوشته های گرم وخیس
نخلستان های آتش
آب های پاک
...به کودکی های از دست رفته ام
به آرامگاهی که پیکر عزیزانم در آن خفته اند
...
به شب هایی که در آن همسر کوچکش با ستاره هایش حرف میزد و
به نهایت می رسید
و این بهترین بهار من است همسرم
!چه خوب که تو هستی

افروز جانم عروسی ات آسمانی و مبارک

2009-02-28T11:47:00.001+03:30

--------

بر آن گل سرخ پرپر میان انبوه گیسوانت حسرت برم

:مژده ی عزیزم دیشب متن زیبایی از دکتر شریعتی برایم فرستاد

رنج جانکاهی ست گنج بودن و مجهول ماندن

زیبا بودن و ندیده ماندن

فریاد بودن و نشنیده ماندن

عشق بودن و دلی نیافتن

...چه بگویم؟خدا بودن و انسان نداشتن

...دلتنگ چشم هایی ناز و روشن
یکشنبه ی سفید